ตอบแทน

แต่ในใจเราก็ตั้งคำถามต่อไปว่า จะมีใครไหม
ที่ยอมทำบางอย่างให้เราโดยไม่ได้ต้องการอะไร

จากบล็อกพี่ลิว

อำลาธีมเก่า

วันนี้นั่งเขียนโครงสร้างเว็บ แล้วก็แก้ธีมเว็บค่ายเลข
แก้ไปแก้มา เลยเกิดอยากเปลี่ยนธีมเว็บตัวเองซะงั้น

ก็เลยเปลี่ยนเสียเลย ไม่ได้เปลี่ยนมานานแล้ว
เปลี่ยนธีม แล้วก็แก้ไขให้อ่านสบายตา
รูปกับสีและส่วนอื่นๆ คงไว้ทำทีหลัง
เพราะคิดว่ามันก็สวยดีเหมือนกัน (ความจริงขี้เกียจ)

ถือโอกาสนี้เปลี่ยนชื่อป้ายกำกับใหม่ ให้เป็นภาษาไทยเสียให้หมด
เพราะไงก็ไม่ค่อยจะเขียนเป็นภาษาอังกฤษสักเท่าไรอยู่แล้ว

เหนื่อยๆ

ป.ล.วันนี้พรีเซนต์ DVC พูดได้ไม่ค่อยดีเลย กลับบ้านไปเดือนภาษาร่อแร่ไปเลย
จะพูดอะไรก็นึกไม่ออกเซ็งมาก อาจารย์แม่งก็ดันบอกให้พูดต่อทั้งๆที่ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว
สุดท้ายเลยโดนถาม แล้วก็ฟังคอมเมนท์ ก็ฟังมาแบบมึนๆ แปลผิดแปลถูกไปหมด
แต่งานก็มีคนชมเยอะแยะว่ามันสวย (แต่ไม่ใช่แนวตัวเองเท่าไร) แต่ก็ชั่งมันเหอะ
ให้มีอะไรที่ดูแปลกแหวกไปทางเรียบๆ มาบ้างก็ดีฮ่าๆ

กลับมาแล้วครับ

ไปอยู่แปดริ้วมาห้าอาทิตย์เต็มๆ
แทบไม่ได้แตะเนตเลย ต้องไปเล่นตามร้านเท่านั้น
รู้สึกชีวิต ติดๆ ขัดๆ เหมือนกัน

เอ๊ะ! หรือเราจะเป็นพวกติดอินเตอร์เนตไปเสียแล้ว
แต่ก็ชั่งมันเถอะ

มีเรื่องดีๆ แย่ๆ มากมาย เรื่องไม่ดีก็เรื่องเดิมๆ
แต่เรื่องดีๆ นี่มีตั้งแต่เล็กๆ ไปถึงใหญ่ๆมากมาย
ไม่อายเลยที่จะบอกว่า ช่วงนี้ของชีวิตมีความสุขมากๆ

ญี่ปุ่นร้อนมากๆ ทั้งที่คิดว่ามันจะเริ่มเย็นแล้วเสียอีก
กลับมาเห็นห้อง รกมาก แถมต้องจัดของที่เอามาอีก

อยากหยุดอีกสักสองวันจัง เฮ้อ...สู้ๆ

Heroes

จะรีวิวซีรีย์นี้มารอบทีล้านได้แล้ว
กับซีรีย์ที่ชื่อ HEROES

เรื่อง(โคตร)ย่อมีอยู่ว่า

มนุษย์วิวัฒนการ ทำให้มียีนที่ทำให้เจ้าตัวมีพลังพิเศษต่างๆ
เช่นบิน หยุดเวลา เทเลพอร์ท แรงช้าง
รีเจนเนอเรต(ภาษาไทยใช้คำว่าไรฟะ) ฯลฯ

เรื่องวุ่นๆ ก็เกิดขึ้นเมื่อ
คนบางกลุ่มวางแผนการบางอย่างกับพวกเขา
ทุกสิ่งทุกอย่าง ล้วนเป็นไปตามที่ชะตา(ปลอมๆ)ลิขิตไว้
หรือ เขาเหล่านั้นจะลิขิตชะตาใหม่ให้ตนเองได้หรือไม่...

รู้จักซีรียส์นี้จากจารย์วี
มันไม่ได้เวอร์สู้กันตูมตามเหมือนเอ็กซ์เมน
แต่มันสนุกนะ เพราะไม่เวอร์นี่แหล่ะ ด้านเนื้อหาเลยเข้มข้น
เป็นจุดแข็งมากๆ แต่บางทีก็อยากให้มันบู๊ๆกันมากกว่านี้เหมือนกัน

คาดว่าซีรียส์หน้า น่าจะบู๊กันมากขึ้น
เพราะพลังของแต่ละคนก็เปิดเผยกันเริ่มแน่ชัดแล้ว

แนะนำให้ดูมากๆครับผม

กลับบ้าน

กำลังจะกลับเมืองไทยแล้ว
ดันมีงานช่วงจะส่งวิชา เลยไม่ได้อัพเดทเลย

โทษที...(ขอโทษใครฟะ ใครเขาจะเข้ามาอ่านบล็อกมรึง...)



โครงการไปเที่ยวมากมาย
โครงการเจอชาวบ้านก็มากมาย
โครงการของฝากซื้อที่ต้องเคลียร์ก็มากมาย
โครงการที่จะทำตอนกลับไปอยู่บ้านก็มากมาย



แต่อยากอยู่เฉยๆ ง่อยๆ ไม่ทำอะไรเลยสักอาทิตย์นึงมากกว่า


เวลาเดือนนึงที่กลับบ้านนี่ ดูเหมือนจะไม่พอเอาเสียเลยฮ่าๆ
ป.ล.วันนี้มีความสุขมากๆ เพิ่งปลดล็อกโทรศัพท์ของไอ้ sofbank (เรื่องเก่า) ได้สำเร็จ
จากความช่วยเหลือของคุณ ByXITe ในพันทิพย์ ซึ้งใจอย่างแรง ถ้าไม่มีพี่เขา กุเขวี้ยงไอ้โทรศัพท์นี่ทิ้งไปนานแล้ว
ตอนไปเปิดและปิดสัญญาก็เซ็งกับเงินที่ต้องจ่ายมันมาสองรอบแล้ว เฮ้อไม่อยากบ่นให้เสียรมณ์
แต่ได้โทรศัพท์ระดับนี้มาใช้ เทียบกับเงินที่เสียก็ อู้ยยยยส์ชิวๆ มีความสุข

สุนทรีย์ และ ตรรกะ

กุมีเพื่อนอยู่สองคน

แค่มันสองคนเท่านั้น
ที่มันทำให้กุรู้สึกว่า

กุรักมัน กุเกลียดมัน และกุคิดถึงมัน


คนหนึ่งที่เข้าใจตรรกะของกุ
คนหนึ่งที่เข้าใจสุนทรีย์ของกุ


เข้าใจกุในวันที่คนรอบข้างไม่เข้าใจกุ
เข้าใจกุในวันที่กุไม่เข้าใจตัวเอง


มันเข้าใจกุเสมอ


กุรักมัน กุเกลียดมัน และกุคิดถึงมัน...ว่ะ

ตัวตน

กุเคยสงสัยตัวกุเองว่า
ทำไม...ทำไมกุถึงตัดขาดจากคนบางคนบางไม่ได้


กุรักเหรอ
"ใช่" คือสิ่งที่กุคงจะตอบ


แต่กุว่ามันมีอะไรมากกว่านั้นว่ะ


ไม่นานมานี้
กุเจอสิ่งที่ทำให้กุรู้สึกว่า คนบางคนที่กุสนิทด้วยมาตั้งนานเนี่ย
มันไม่ได้รู้จัก หรือเข้าใจตัวกุเลยนี่หว่า...


แต่พอมาคิดดีๆ มันก็ไม่ได้รู้จัก หรือเข้าใจในตัวกุมาตั้งนานแล้ว
เพียงแต่กุ มองข้าม หลับหู หลับตา ไม่ใส่ใจไปงั้นเอง


ซึ่งมันทำให้กุย้อนกลับมาคิดถึงคำถามที่ว่า
"ทำไมกุถึงตัดขาดจากคนบางคนบางไม่ได้"


และในที่สุดกุก็ได้คำตอบแล้วว่า...
เพราะมันเป็นคนที่เข้าถึงตัวตนของกุ นี่เอง

............................................................
ป.ล.ใกล้กลับบ้านแล้ว อยากไปเที่ยวมากๆ กลัวพ่อแม่บ่น แต่ก็ยังอยากไป
ช่วงนี้รู้สึกขาดกำลังใจ ขาดแรงบันดาลใจ และเหงา เป็นโรคไรเนี่ยกุ มึนว่ะ