งานศพ

กุไม่ชอบงานศพ

คนตายสงบ
คนเป็นกลับดูวุ่นวายกันไปหมด




ญาติมิตร คนแล้วคนเล่า
รดน้ำ แล้วจุดธูปไหว้ยาย

เราช่วยกันปูกระดาษเงินกระทองใส่โลง
ให้ยายเอาไปใช้โลกหน้า

แม่กุเอาผ้าห่มของยายที่แม่เก็บไว้ ห่มให้ยาย
ผ้าห่มที่กุจำได้ว่ากุเคยใช้มันตอนเด็ก

ตอนเอายายใส่โลง น้องชายแม่กุ แม่กุ ป้ากุ
ทุกคนตาแดง

กุว่าทุกคนคงทำใจได้มานานแล้ว
ตั้งแต่ยายเข้าโรงพยาบาลเมื่อหลายปีก่อน

แต่กุว่า 
ความเศร้ามันเป็นคนละเรื่องกัน




กุเศร้า

กุเกลียดงานศพ

HTC Pharos

มือถือใหม่ของข้าพเจ้า

แพงสุดตั้งแต่เคยซื้อมาในชีวิต

ทั้งที่ก็เป็นคนชอบใช้ของแพงๆ

แต่กับมือถือนี่ เน้นถูก โทรเข้า รับสาย

เสียงดังฟังชัด และถูก แค่นั้นพอ

เป็น ppc (โทรศัพท์ที่มีวินโดวส์ wm6) 

มีภาษาไทย และแผนที่ gps ในตัว

อ่อมีโปรแกรมดิคอีกอันทีใช้บ่อยๆ คุณภาพดีทีเดียว

น่าจะคุ้มกว่าไปซื้อ talking dict เป็นไหนๆ

ใช้มาสักพักแล้ว โอเคเลยแหล่ะ ใหญ่แต่บาง

ใส่กางเกงก็ไม่เทอะทะ เหมือน ppc เครื่องเก่า

สนน ราคา 14,900 บาท

ใช้มันส์มือมากๆ ถ่ายรูปชัดดี จอชัดดี

ตอนแรก ก็กะว่าอาจจะซื้อ iphone

คิดไปคิดมา เอานี่ดีกว่า คุ้นมือกว่าเยอะ

ข้อดีมีให้โม้อีกเยอะ

ประทับใจมากๆ หลังจากทีพลาด 5000บาท ไปกับ

ไอ้โทรศัพท์สองซิม ของ wellcom

ป.ล.วันนี้ไปลุยฟูจิมาคนเดียว แน่นมากๆ อยากกลับญี่ปุ่นไปกินซูขิเยอะๆ จังเลย

โทษ

การพบใครบางคน
อาจไม่ส่งผลใดต่อชีวิตเรา


การพบใครบางคน
อาจเปลี่ยนแปลงชีวิตเราไปในอีกทาง


อย่ากล่าวโทษ
ถ้าชีวิตเราไม่เป็นไปตามหวัง
เพราะใครบางคน


ชื่นชม ยินดี
หากชีวิตเราดีขึ้น
เพราะใครบางคน


เรื่องร้าย ความเลว เราแก้ปัญหา
และเดินออกมาจากมันได้
ด้วยสองขา และสมองของเรา


โอกาสดีๆ เรื่องดีๆ
ไม่ได้มีบ่อยนัก
แม้เราจะพยายามในระดับหนึ่งแล้ว


มองตัวเองให้มากกันอีกนิด
ดีไหมเพื่อน?

"แก่"

ผ่านไป ผ่านมา อายุ 20 กว่าเสียแล้ว
เริ่มคิดถึงคำว่า "แก่"

หลายคน(ที่แก่กว่า) คงจะก่นด่าในใจว่า
แค่ยี่สิบกว่าจะมาบ่นว่าแก่ ทำหาเขียด กบ ปู ทำไม


เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า


เริ่มรู้สึกว่าตัวเองมีภาระ
เริ่มรู้สึกว่ามีแต่คนเรียกพี่
เริ่มรู้สึกว่าต้องทำงาน หาเงิน
เริ่มรู้สึกว่าพ่อแม่ควรจะพักให้มากกว่านี้
เริ่มรู้สึกว่าอยากมีครอบครัว


เริ่มรู้สึกว่า ฯลฯ


เลยเริ่มรู้สึกแล้วจริงๆว่า เริ่มจะแก่แล้วนะ
ต้องเปลี่ยนชีวิตแล้วนะ
ต้องหาอะไรทำในอีกรูปแบบนึงได้แล้วนะ


ตอนนี้ก็ ตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงาน ใช้เวลาไร้สาระน้อยลง
อยู่กรุงเทพ 4 วัน อยู่แปดริ้ว 3 วัน
แบ่งชีวิตเป็นสองส่วน ครอบครัว การงาน และเรื่องส่วนตัว


อิสระที่หายไป และ หน้าที่ภาระที่เพิ่มขึ้น
เหนื่อยมาก...


แต่ถ้าปรับตัวได้ ปรับใจได้
ก็คงจะชิน แล้วดีขึ้นเอง








สิ่งดีๆ มันคงมา
เมื่อเวลาที่เหมาะสมมาพบกับความพยายามที่มากพอ

เอาใจช่วยคนที่กำลังแก่ทั้งหลายนะครับ ฮ่าๆ

ลืม

Song : ลืม
Artist : ขอนแก่น
Intro : ???

อยากจะลืม...เรื่องราววุ่นวายในชีวิต
เรื่องราวที่ยังวนเวียนทำให้คิด...ถึงวันนั้นยังไม่จางไป

* คงไม่นานถ้าหากเราไม่คิดถึงใครๆ เราก็คงจะลืมมัน
เพียงนิดเดียวถ้าหากเราไม่ต้องพบเจออะไร...ที่มันผูกมันพันกัน

** มันคงไม่ยากเย็นเท่าไหร่ ถ้าวันนี้ไม่มีเค้า
และคงไม่ยากเย็นอะไรถ้าพรุ่งนี้มีเพียงเรา
คนเดียว...ไม่ต้องไปสนใจ มันก็แค่เรื่องเมื่อวาน...

อยากจะลืม...ใครสักคนที่ทำให้เราเหงา
ใครสักคนที่ยังคงทำให้เราเศร้า...แม้วันนี้ยังคงเสียใจ

(*),(**),(**)










ป.ล.เพลงเพราะ อีกเพลงของวัน
ฉลองต้อนรับ เปลี่ยนธีมใหม่ครับ :)

มากกว่าที่

เสียงเอะอะโวยวาย ระคนเสียงพูดคุย
จากทั้งคนเมามาก น้อย และคนไม่เมา


ในรถบัส เสียงร้องเพลง ที่ฟังจับคำไม่ได้
ท่วงทำนองที่คุ้นเคย เสียงกีตาร์บางท่อน ที่แปร่งหู


ฟังแล้วไม่น่าจะดี ไม่น่าจะเพราะ
แต่ในวันนั้น เพลงเก่าที่คุ้นเคยนี้


กลับน่าฟัง และร่วมร้อง เสียยิ่งกว่าที่เคย









เพียงเพราะแค่
เรารู้จักกัน มากกว่าที่เคย..


จากทะเลนั้น หัวหิน

เสียใจภายหลัง

เราพูดกับตัวเองอยู่เสมอว่า
ถ้าได้ทำอะไรลงไปแล้ว
จะต้องไม่เสียใจภายหลัง


ทั้งที่ในความจริง
ไม่มีทางเลย ที่เราจะรู้ว่า สิ่งที่ทำลงไปนั้น
มันดี มันถูก 100%


เราโตขึ้น
เราเรียนรู้ เราซึมซับ


รู้ว่า หลายครั้งในชีวิต
เราพลาด เราผิด แม้จะไม่ตั้งใจ


การหลอกตัวเอง
มันทำให้เราลืมไปเท่านั้นเอง


แต่ความเสียใจนั้น มันเก่า
เก่าเกินที่จะมาครุ่นคิดในตอนนี้

..
..
..

วันนี้เราได้บอกกับตัวเองว่า
อย่าเสียใจแบบเดิมก็พอแล้ว