ช่วงนี้ห่างหายจากบล็อกไปนานมาก
ด้วยความยุ่งจากงาน และเรื่องรอบตัว
ตอนนี้หายยุ่งไปบ้างแล้ว แต่ความสุขอุ่นๆ
ที่กรุ่นอยู่ ทำให้เราไม่อยากจากมันไปทำอย่างอื่น
(เป็นข้ออ้างของการไม่เขียนบล็อก 55)
บล็อกวันนี้
ขอเป็นเพียงบันทึกเหตุการณ์ช่วงนี้ไว้สักหน่อย
สุขในเรื่องงาน
งานคืนสู่เหย้าที่ผ่านไป ประสบความสำเร็จด้วยดี
ได้ใช้ความสามารถของตัวเอง ในสายของตัวเองเต็มที่
งานนี้ให้อะไรกับเรามาเยอะ แต่แย่ตรงที่
ไม่ค่อยมีเวลาให้ที่บ้านเลยช่วงนั้น
สุขเรื่องคนรอบตัว
มีเพื่อนใหม่
ที่กำลังจะกลายมาเป็นเพื่อนสนิท
ที่น่าจะสำคัญกับตัวเรามากในหลายปีข้างหน้านี้
มีรุ่นน้องน่ารักๆ เพิ่มขึ้นสองรุ่น
คงมีโอกาสได้พบปะ สังสรรค์กันอีก ตามวาระ
ใช้เวลากับเพื่อนเก่า
สร้างความสัมพันธ์ให้ก้าวหน้าไปมากกว่าเดิม
มองเห็นอะไรๆ ที่เคยมองผ่านๆ
เจออะไรดีๆ ที่เคยมองข้ามไป
เที่ยวกับเพื่อนรัก
เวลาดีๆ ที่อยากให้มันยาว ไปอีกนานๆ
ไม่ได้ลุย ไม่ได้เปี้ยว เหมือนวัยรุ่น
แต่กลับลึก คุ้มและรู้สึกดีกว่าที่เคยๆ
มากกว่านี้ ยังไม่เคยเจอ
แต่ตอนนี้ อบอุ่นที่สุดในชีวิตแล้ว :)
Wednesday, 14 January 2009
Thursday, 4 December 2008
ไร้ค่า
คนไร้ค่าบางคน ก็ยังมีค่าให้ถูกเกลียดอยู่
ปรากฏการณ์
"เฮ้ย มึงเห็นยังๆ"
"แปลกดีว่ะ"
"พี่ๆ ออกไปดูดิ"
"เฮ้ยๆ ดาวมันสว่าง"
"แม่ นอนรึยัง ข้างนอกเห็นพระจันทร์ไหม"
"ป๊าๆ ออกไปที่หน้าต่างเร็วครับ"
"น่ารักๆ เดี๋ยวพี่โทรหาเขาก่อน เดี๋ยวมันหาย"
"เฮ้ย กุเห็นแล้ว"
"อ้าว กุกำลังโทรหามึงพอดี"
...
.....
กุขอเรียกเหตุการณ์ในวันนั้น
ที่ทำให้ความคิดถึง มีโอกาสเดินทางถึงกัน ว่า
ปรากฏการณ์พระจันทร์ยิ้ม
"แปลกดีว่ะ"
"พี่ๆ ออกไปดูดิ"
"เฮ้ยๆ ดาวมันสว่าง"
"แม่ นอนรึยัง ข้างนอกเห็นพระจันทร์ไหม"
"ป๊าๆ ออกไปที่หน้าต่างเร็วครับ"
"น่ารักๆ เดี๋ยวพี่โทรหาเขาก่อน เดี๋ยวมันหาย"
"เฮ้ย กุเห็นแล้ว"
"อ้าว กุกำลังโทรหามึงพอดี"
...
.....
กุขอเรียกเหตุการณ์ในวันนั้น
ที่ทำให้ความคิดถึง มีโอกาสเดินทางถึงกัน ว่า
ปรากฏการณ์พระจันทร์ยิ้ม
Tuesday, 28 October 2008
เพื่อนเก่า
ช่วงอาทิตย์ที่แล้ว
เป็นสัปดาห์แห่งการเก็บกวาดหนังสือเก่า
ทั้งหนังสือ การ์ตูน นิตยสาร ฯลฯ
หนังสือเล่มแล้ว เล่มเล่า
ผ่านตา ผ่านมือ เดินทางลงกล่อง
ทุกล่มต่างมีปลายทางของมัน
บางเล่มแค่เห็นปก เนื้อหาของมันก็แจ่มชัด
เหมือนกับเพิ่งอ่านมันอยู่เมื่อวานนี้
บางเล่ม ถืออยู่นาน สองนาน
กลับไม่นึกคุ้น ทั้งที่เป็นหนังสือเล่มโปรด
จนต้องเปิดอ่านกันเสียหลายหน้า
เพื่อระลึกความหลังกันเสียหน่อย
เพื่อนดี ก็เหมือนหนังสือเล่มโปรดบนชั้น
ถ้าไม่หยิบ ไม่จับ ความทรงจำ ความประทับใจ
ก็บางเบา เลือนลาง ตามกาลเวลาและระยะห่าง
เพียงแต่หยิบขึ้นอ่านครั้งใด
กลับรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
ได้พบ ได้สัมผัส ได้พูดคุย
กับเพื่อนเก่าที่คุ้นเคย
อะไรเก่าๆ ในช่วงเวลาใหม่
มันอบอวล อบอุ่น อย่างบอกไม่ถูก :)
เป็นสัปดาห์แห่งการเก็บกวาดหนังสือเก่า
ทั้งหนังสือ การ์ตูน นิตยสาร ฯลฯ
หนังสือเล่มแล้ว เล่มเล่า
ผ่านตา ผ่านมือ เดินทางลงกล่อง
ทุกล่มต่างมีปลายทางของมัน
บางเล่มแค่เห็นปก เนื้อหาของมันก็แจ่มชัด
เหมือนกับเพิ่งอ่านมันอยู่เมื่อวานนี้
บางเล่ม ถืออยู่นาน สองนาน
กลับไม่นึกคุ้น ทั้งที่เป็นหนังสือเล่มโปรด
จนต้องเปิดอ่านกันเสียหลายหน้า
เพื่อระลึกความหลังกันเสียหน่อย
เพื่อนดี ก็เหมือนหนังสือเล่มโปรดบนชั้น
ถ้าไม่หยิบ ไม่จับ ความทรงจำ ความประทับใจ
ก็บางเบา เลือนลาง ตามกาลเวลาและระยะห่าง
เพียงแต่หยิบขึ้นอ่านครั้งใด
กลับรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
ได้พบ ได้สัมผัส ได้พูดคุย
กับเพื่อนเก่าที่คุ้นเคย
อะไรเก่าๆ ในช่วงเวลาใหม่
มันอบอวล อบอุ่น อย่างบอกไม่ถูก :)
ป.ล. แรงบันดาลใจจากการเก็บการ์ตูนBOOMรายสัปดาห์ไปชั่งโลขาย แล้วนึกถึงต้น เพื่อนคนที่เราไปยืมการ์ตูนมันอ่านอยู่บ่อยๆ สองวันถัดมา เจอมันโดยบังเอิญ... ยังกับถูกหวยเลยตอนนั้น รุ้สึกดีจริงๆ
ป.ล.2 วันถัดมา ได้เจอรุ่นน้องสุดซี้สองคน ทั้งที่ไม่คิดว่าจะเจอ ดีใจแทบกอดกันตาย เยี่ยมจริงๆ ความรู้สึกแบบนั้นเนี่ย!
Monday, 6 October 2008
งานศพ
กุไม่ชอบงานศพ
คนตายสงบ
คนเป็นกลับดูวุ่นวายกันไปหมด
ญาติมิตร คนแล้วคนเล่า
รดน้ำ แล้วจุดธูปไหว้ยาย
เราช่วยกันปูกระดาษเงินกระทองใส่โลง
ให้ยายเอาไปใช้โลกหน้า
แม่กุเอาผ้าห่มของยายที่แม่เก็บไว้ ห่มให้ยาย
ผ้าห่มที่กุจำได้ว่ากุเคยใช้มันตอนเด็ก
ตอนเอายายใส่โลง น้องชายแม่กุ แม่กุ ป้ากุ
ทุกคนตาแดง
กุว่าทุกคนคงทำใจได้มานานแล้ว
ตั้งแต่ยายเข้าโรงพยาบาลเมื่อหลายปีก่อน
แต่กุว่า
ความเศร้ามันเป็นคนละเรื่องกัน
กุเศร้า
กุเกลียดงานศพ
คนตายสงบ
คนเป็นกลับดูวุ่นวายกันไปหมด
ญาติมิตร คนแล้วคนเล่า
รดน้ำ แล้วจุดธูปไหว้ยาย
เราช่วยกันปูกระดาษเงินกระทองใส่โลง
ให้ยายเอาไปใช้โลกหน้า
แม่กุเอาผ้าห่มของยายที่แม่เก็บไว้ ห่มให้ยาย
ผ้าห่มที่กุจำได้ว่ากุเคยใช้มันตอนเด็ก
ตอนเอายายใส่โลง น้องชายแม่กุ แม่กุ ป้ากุ
ทุกคนตาแดง
กุว่าทุกคนคงทำใจได้มานานแล้ว
ตั้งแต่ยายเข้าโรงพยาบาลเมื่อหลายปีก่อน
แต่กุว่า
ความเศร้ามันเป็นคนละเรื่องกัน
กุเศร้า
กุเกลียดงานศพ
Friday, 3 October 2008
HTC Pharos
มือถือใหม่ของข้าพเจ้า
แพงสุดตั้งแต่เคยซื้อมาในชีวิต
ทั้งที่ก็เป็นคนชอบใช้ของแพงๆ
แต่กับมือถือนี่ เน้นถูก โทรเข้า รับสาย
เสียงดังฟังชัด และถูก แค่นั้นพอ
เป็น ppc (โทรศัพท์ที่มีวินโดวส์ wm6)
มีภาษาไทย และแผนที่ gps ในตัว
อ่อมีโปรแกรมดิคอีกอันทีใช้บ่อยๆ คุณภาพดีทีเดียว
น่าจะคุ้มกว่าไปซื้อ talking dict เป็นไหนๆ
ใช้มาสักพักแล้ว โอเคเลยแหล่ะ ใหญ่แต่บาง
ใส่กางเกงก็ไม่เทอะทะ เหมือน ppc เครื่องเก่า
สนน ราคา 14,900 บาท
ใช้มันส์มือมากๆ ถ่ายรูปชัดดี จอชัดดี
ตอนแรก ก็กะว่าอาจจะซื้อ iphone
คิดไปคิดมา เอานี่ดีกว่า คุ้นมือกว่าเยอะ
ข้อดีมีให้โม้อีกเยอะ
ประทับใจมากๆ หลังจากทีพลาด 5000บาท ไปกับ
ไอ้โทรศัพท์สองซิม ของ wellcom
ป.ล.วันนี้ไปลุยฟูจิมาคนเดียว แน่นมากๆ อยากกลับญี่ปุ่นไปกินซูขิเยอะๆ จังเลย
Sunday, 28 September 2008
โทษ
การพบใครบางคน
อาจไม่ส่งผลใดต่อชีวิตเรา
การพบใครบางคน
อาจเปลี่ยนแปลงชีวิตเราไปในอีกทาง
อย่ากล่าวโทษ
ถ้าชีวิตเราไม่เป็นไปตามหวัง
เพราะใครบางคน
ชื่นชม ยินดี
หากชีวิตเราดีขึ้น
เพราะใครบางคน
เรื่องร้าย ความเลว เราแก้ปัญหา
และเดินออกมาจากมันได้
ด้วยสองขา และสมองของเรา
โอกาสดีๆ เรื่องดีๆ
ไม่ได้มีบ่อยนัก
แม้เราจะพยายามในระดับหนึ่งแล้ว
มองตัวเองให้มากกันอีกนิด
ดีไหมเพื่อน?
อาจไม่ส่งผลใดต่อชีวิตเรา
การพบใครบางคน
อาจเปลี่ยนแปลงชีวิตเราไปในอีกทาง
อย่ากล่าวโทษ
ถ้าชีวิตเราไม่เป็นไปตามหวัง
เพราะใครบางคน
ชื่นชม ยินดี
หากชีวิตเราดีขึ้น
เพราะใครบางคน
เรื่องร้าย ความเลว เราแก้ปัญหา
และเดินออกมาจากมันได้
ด้วยสองขา และสมองของเรา
โอกาสดีๆ เรื่องดีๆ
ไม่ได้มีบ่อยนัก
แม้เราจะพยายามในระดับหนึ่งแล้ว
มองตัวเองให้มากกันอีกนิด
ดีไหมเพื่อน?
Subscribe to:
Posts (Atom)
