รัก

คำว่ารัก บางทีก็ไม่สมควรพูดออกไป
บางทีไม่ควรพูดออกไปตั้งแต่แรก

เวลา

ชีวิตช่วงนี้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
อย่างที่ไม่เคยเป็น..


ได้ทำสิ่งที่เคยอยากทำ
สิ่งที่เคย ไร้กำลัง ไร้สามารถ จะทำให้สำเร็จ
แต่เวลานี้ ไม่ใช่อย่างที่เคยแล้ว


ได้ทำสิ่งที่ไม่เคยคิดว่า
จะมีโอกาสได้ทำอย่างที่ทำอยู่ทุกวันนี้
สิ่งที่เคยใกล้มาก แต่ไม่สนใจ
และสิ่งที่เคยไกลมาก จนไม่สนใจ


รวมถึง เลิกรากับสิ่งที่เคยทำมาตลอด
หลาย ๆ อย่าง ลงไป


เวลา แค่เสี้ยววัน เสี้ยวชั่วโมง
เปลี่ยนชีวิตเราได้มาก จนนึกแปลกใจ


ที่ผ่านมา เรารอ..
รอวันนี้ รอเวลานี้ รอจุด ๆ นี้อยู่หรอกเหรอ ?





เวลาของความรู้สึก..





"ก้าวข้าม" หรือ "หลุดพ้น"





คำไหน..

เมื่อรู้..

เคยรู้สึกว่ามึงกำลังทำเรื่องที่ผิด
แต่มึงหยุดมันไม่ได้บ้างหรือเปล่า..










กุรู้อยู่แก่ใจ..
ว่ามันเป็นอะไรที่แย่มาก


นึกไม่ออกเลยว่า
ว่าจะมีอะไรที่แย่และน่าละอายกว่านี้.. ได้อีก


แต่กุหยุดมัน ด้วยตัวกุเองไม่ได้
จริง ๆ แล้วกุเลือกที่จะไม่หยุดมันมากกว่า


เพราะ กุก็ยังเป็นกุคนเดิม


กุคนเดิม ที่เลือกเสี่ยงกับใจคนอื่น
กุคนเดิม ที่เลือกความจริง.. เกินไป


กุคนที่คิดว่า มึงจะเข้าใจ
กุคนที่คิดว่า มึงจะทำเพื่อกุเหมือนที่กุเป็น


แต่นั่นแหล่ะ..
ความเป็นกุ  มันเหนือกว่าที่มึงจะเข้าใจ และยอมรับได้


กุเสียใจ
ที่มันทำให้มึงเกิดความรู้สึกแย่ ๆ
แต่ต่อให้เลือกได้อีก ก็เหมือนเดิม เพราะนี่คือตัวกุ


กุถึงบอกว่า เมื่อรู้ ย่อมต่าง
ไม่มีทางที่มันจะเหมือนเมื่อตอน ไม่รู้












ไม่มีทางเหมือนเดิม..

ชีวิตนี้

อ่านของพี่โอ๋แล้วตื๊ดออกมาว่า..






ถ้าชีวิตนี้ เราได้รักใคร หรืออะไรสักอย่าง แบบสุดใจแล้วล่ะก็
เราอยากให้ชีวิตนี้ ยืนยาว และใช้มันให้คุ้มค่า มากกว่าที่เคยเป็น

ฟ้อนสุดฯ เล่มเก้า

ทำไปทำมา ไม่ทันไร

โผล่มาเล่มเก้าซะแล้ว

ฉบับนี้ส๊วยสวย

ปกสวย เนื้อหาสวย คนทำสวย บอกอส๊วยสวย 55

ไปโหลดมาอ่านกันเถอะ จะได้สวยๆ

(กดที่รูปนะจ๊ะ เดี๋ยวลิงค์ไปหน้าโหลดของฟ้อนสุดฯ เอง)

:p

พี่ชาย

วันนี้กุไปรับพี่ชายกุที่สนามบิน
จริง ๆ แล้วเขาไม่ใช่พี่จริง ๆ ของกุ



กุไม่มีพี่ชาย แต่กุคิดเอาเองว่า
ถ้ามี ก็คงรู้สึกดีแบบนี้แหล่ะ



ความจริงกุก็ไม่รุ้หรอก
ว่าถ้ามีจริง ๆ แล้วมันจะรู้สึกแบบนั้นหรือเปล่า



แต่มันไม่สำคัญหรอก
กุรู้แค่ว่าเขาดีกับกุ
ดูแลกุ เป็นห่วงกุ เป็นเพื่อนกุ



แต่ที่กุอยากเป็นน้องเขา
ไม่ใช่เพราะกุอยากจะได้รับ
แต่เพราะสิ่งที่กุได้รับจากเขา



มันทำให้กุ อยากตอบแทนเขา
ให้มากเหมือนที่เขาให้กุมา



ถ้าไม่มีเขา
กุคงผ่านชีวิตช่วงนึงได้อย่างยากลำบากที่สุด



เรื่องจริงมันไม่สำคัญหรอก
เพราะเขาเป็นพี่ชายของกุ

ผิด

 มึงทำให้กุรู้ว่า..



เรื่องบางอย่าง วันนี้ไม่ผิด
แต่วันหน้าเราอาจตระหนักได้ว่า จริงๆแล้ว มันผิด



ความสำนึกในความผิด
เป็นความทุกข์ที่กัดกร่อนชีวิตมาก อย่างนึง



ความผิดที่ไม่ได้รับการให้อภัย
มันเป็นอีกขั้นของความทุกข์



ไม่มีโอกาสครั้งที่สอง สำหรับบางอย่าง



กุไม่อยากเจอสายตาของมึง
สายตาที่บอกว่า "ไม่มีวันเหมือนเดิม"



สายตาที่บอกว่า มึงยังไม่เคยลืม
เรื่องเลว ๆ ที่กุทำ



สายตาที่บอกว่า
เรื่องดี ๆ ที่กุทำ ไม่เคยมีค่า




กุเสียใจ กุอยากขอโทษ
แต่กุไม่ได้อยากให้มึงยกโทษให้






ความจริงกุอยากให้มึงสมองกระเทือน
แล้วลืมไปเลยว่าเคยรู้จักกัน




มึงจะได้มีความสุข
ที่ชีวิตนี้เหมือนไม่เคย รู้จักคนเลวอย่างกุ



ถึงมันจะเป็นจริงขึ้นมา



กุก็ยังคงเป็นทุกข์ และเสียใจ
กับความผิดที่กุทำไปแล้ว อยู่ดี



เพราะคงไม่มีวัน ที่มึงจะยกโทษให้กับคนอย่างกุ